Przepis ten stanowi wdrożenie wymagań Art. 5
Dyrektywy 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 roku w
sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów.
Stosowna ustawa z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie
niektórych ustaw w związku z członkostwem
Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej została
opublikowana w Dzienniku Ustaw Nr 176, poz. 1238 w
dniu 25.09.2007 r.. Podstawą zmian procesu
rejestracji pojazdów jest zmieniona w Art. 11 ww.
ustawy ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o
ruchu drogowym, w której uchylony został art. 72
ust. 2 pkt 4 i dodany w tym artykule ust. 2a.
Ministerstwo Transportu informuje, że niektóre państwa
członkowskie wydają dowód rejestracyjny składający
się z dwóch części: I i II. Według posiadanej
wiedzy obecnie dwuczęściowy dowód rejestracyjny
jest stosowany przez Niemcy, Austrię, Holandię,
Szwecję, Bułgarię, Luksemburg, Finlandię i
Norwegię.
W powyższym przypadku, zgodnie z ww. Artykułem
Dyrektywy 1999/37/WE i wykonawczym §3 ust. 2a
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22
lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania
pojazdów (Dz.U. Nr 122, poz. 1123, z późn.zm.),
wnioskujący o rejestrację pojazdu sprowadzonego z
takiego państwa powinien dołączyć obie części
dowodu rejestracyjnego. Jeżeli właściciel pojazdu
nie dołączył II części dowodu rejestracyjnego
to tylko w szczególnych przypadkach - jej utraty,
zgubienia lub zniszczenia - organ rejestrujący
uznaje część I dowodu rejestracyjnego za
wystarczającą do zarejestrowania pojazdu po
otrzymaniu, na wniosek tego organu, pisemnego lub
elektronicznego potwierdzenia z organu rejestrującego
państwa członkowskiego, że pojazd był
zarejestrowany w tym państwie i może być ponownie
zarejestrowany w innym państwie członkowskim.
Ponadto informujemy, że dla użytkowników pojazdów
w ruchu drogowym ważny jest również wprowadzony w
ustawie - Prawo o ruchu drogowym - przepis art. 71
ust. 5a, który określa, że w przypadku, gdy z
dokumentu stwierdzającego dokonanie rejestracji
pojazdu, o którym mowa w ust. 5, nie wynika prawo
do używania pojazdu przez kierującego, osoba ta
obowiązana jest posiadać przy sobie i okazywać na
żądanie organu kontroli ruchu drogowego dokument
potwierdzający to prawo. Podstawa do żądania
okazania takiego dokumentu dla organów kontroli
wynika z art. 129 ust. 2 pkt 2a Prawa o ruchu
drogowym. Przepis ten wszedł w życie 10 października
2007 r.
Odniesienie w ww. przepisie art. 71 ust. 5a Prawa o
ruchu drogowym do pojazdu, o którym mowa w ust. 5,
oznacza, że przepis ten ma zastosowanie do pojazdu
zarejestrowanego za granicą uczestniczącego w
ruchu drogowym, stosownie do Konwencji o ruchu
drogowym, sporządzonej w Wiedniu.
Jednakże właściciel lub posiadacz pojazdu
zarejestrowanego w kraju powinien mieć na względzie
art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, zgodnie z którym
właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany
wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu
powierzył pojazd do kierowania lub używania w
oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty
wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę,
czemu nie mógł zapobiec.
